تبليغاتX
باران
ادبیات و فر هنگ وهنر امروز
    فر خی یز دی   هنگا میکه  به زندان   رضا خا ن  افتا ده بود در دم وا پسین که کا بوس وحشتنا ک مرگ  گریبان وی را گرفته و مشتی جلاد و فر و ما یه ننگین به پیکر  مر دا نه اش حمله برده بودند باز از پا ی ننشسته  و از حلقوم خویش چنین  نعره بر اورده است: هر گز دل ما از خصم در بیم نشد                                    دربیم زصا حبان  دیهیم   نشد                                        ای جا ن به فدای  انکه پیش دشمن                                       تسلیم نمود جان وتسلیم نشد ودر اخرینلحظه نغما تی دایر بر علاقه به ایران و ازادی وازاد ی خواهی سروده  و زبا نش بدین اشعار مترنم بو ده است: به ویرانی  این او ضاع هستم مطمئن  زان  رو                      که بنیان جفا و جوربی بنیاد می گر دد
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1384ساعت 23:36  توسط محمود نفیسی  | 

اینه             به تا بناکی   نقره ام ودرست همان بی هیچ انگاره     انچه  را   که می بینی   می بلعم                   درجا هما مگونه  که هست                         بی هیچ   بخار الو دگی  مهر یا بیزاری                   سنگ    دل  نیستم    راست  گویم  به  چشمان چهار گوش خدائی  کو چک    ما نم  بسا هنگام    به دیوار رو برو چشم دو خته ام       که به رنگ صو رتی خا لدار   است        انقدر   در ان خیره ما نده ام که      گمان  می کنم پا ره ای از قلب من شده است                            اما   پیدا و نا پیدا ست چهره ها   و تا ریکی ها  ما را   هر بار و هر بار  از هم جدا می کنند                                    اکنون   یک بر که ام   زنی خم شده است  به رویم                         در  کرا نه ها یم  به دنبال  خود راستینش می گردد                سپس  به ان درو غها رومی کند                                             به شمع ها یا   به ماه                             از پشت می بینم اورا              و بی کم وکاست    باز تا بش   می دهم                               واو پا داشم را       با اشک ها و دست تکان دادنها می دهد     برای     او مهمم                برای همین می اید ومی رود                                  {روشنائی}چهره اوست که هر با مداد  جای  تا ریکی  را میگبرد  او در  من یک  دختر جوان را غرق  کرده است     وذر من هر روز            پیر زنی به جانب   او بر می خیزد           هم چون ماهی ای تر سناک.       

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1384ساعت 23:9  توسط محمود نفیسی  | 

 سخن   درست   و به حق     شیخ   عطار: عطار از بز رگتر ین   حکما  و دانشمندا ن و عر فا   چنین گوید: خا ک گور ستان    را بو کنید و مزار راد مر دان را از بوی خون بشنا سید و ولتر   نویسنده  مشهور فرا نسوی گوید: حقا یق   را   بگو ئید و مردم را اگاه نما ئید   ولی  مطمئن   با شید  کشته خوا هید شد. ونیز لا مار تین از نویسند  گان  معروف  فرانسه می گوید: دسته گل خو نین افتخار  بر گور هر مرد   کم ما یه ای   نخواهد رست     و ایران کشور عز یز ما  از این  گلگون  کفنا ن  کم   ندا شته است. 
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1384ساعت 0:27  توسط محمود نفیسی  | 

 خا نه ویرانه       رو زی که   فر خی به وسیله   ما مورین شهر با نی  رصا خا ن  توقیف   می شود این شعر را   می گوید: رو زگا ریستکه در دشت جنون   خا نه  ما ست                عهد   مجنون شدو دور  دل دیوا نه    ما ست   پیش زور و زر غالب همه تسلیم شدند        انکه     تسلیم    نشد همت   مر دا نه  ما ست                        شا نه ای نیست که از بار تملق خم نیست             راست اگر هست    از این  بار گران شانه  ما ست                راه امن است  ولیک از اثر   نا امنی  روز شب  تحت   نظر   خا نه ویرا نه    ما ست                    امتحان  داد بهنگام عمل لیدر حزب                  که بعنوان   خودی محرم بیگا نه ما ست

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1384ساعت 0:2  توسط محمود نفیسی  | 

گرگ با   گله اشنا               روزی گذشت پا دشهی از گذر گهی                      فر یاد  شوق بر سر هر کوی و بام خاست              پرسید زان میا ن   یکی کو دک یتیم         کاین  تا بناک     چیست که بر فر ق پادشا ست ان یک  جواب داد چه دانیم ما که   چیست                                      پیداست انقدر   که متا عی  گرانبها ست        نز دیک    رفت     پیر زنی کو ژ پشت و گفت  این  اشک دیده منو خون دل شما ست  ما را   به رخت و چوب شبا نی    فر یفته     است      این گرگ  سا لها   ست که با    گله اشنا ست                               ان پا رسا که ده  خردو ملک   رهزن  است       ان پا ذشا که ما ل رعیت    خو رد      گدا ست      بر  قطر ه   چشم  یتیمان     نظا ره کن               تا بنگر ی که رو شنی گو هر      از کجا ست                                                   پروین به کجر وان  سخن از را ستی      چه سود               کو ا انچنا ن    کسی که نر ن جد  ز حر ف راست                {  پر و ین اعتصا می}                                                                                                                                 
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم بهمن 1384ساعت 12:13  توسط محمود نفیسی  | 

 عشق  تلخم بنفشه  ی   ازار  و ر نج و اند و همِِِِِِ"                                          بو ته خار میا ن ان همه  شور اشتیاق                              نیزه   درد ها یم    حلقه  گل خشمم                                                   از چه را هی  و چگو نه رو حم را  یا فتی؟     چرا   اتش   دردت به نا  گاه                            میا ن  برگ ها ی سرد گذ رم  افکندی؟                                                                چه  کس به تو اموخت پا به جا نبم  بر داری؟                    کدا مین  گل       کدامین  سنگ   کدا مین درد تو را  رهنمون  اشیا نه ام کرد؟                      حقیقتی است  که شب  هو لناک لر زید             سحر  پیما نه  ها لب ریز از شرا بش کرد         وافتاب حضور ملکو تیش   را    پا یه   نهاد        انگا ه  که عشق   مرا    در حصار بی رحما نه اش   فر و می برد       و با تیزک ها  و   شمشیر های    اخته     پا ره پا ره ام   می کرد                        و را هی   سو زان  درون قلبم    می گشود                   تر جمه   سا سا ن    تبسمی
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم بهمن 1384ساعت 0:8  توسط محمود نفیسی  | 

 ایرج میر زا شا عر  بر  جسته و توانا از این دسته است  که  در شعر زیر ظا هرا  در مقا م طنز   و مسخر ه و نه از روی  عمد  اصطلا حا تی به کا ر  برده  که فهم ان جز برای  ا ن کس  که  فرا نسه می دا ند میسر نیست.بسکه در"لیور{زمستان}وهنگام "لته{تابستان}  "       دو سیه{پر و نده} کردمو"کارتن{جزوه دا ن} "ترته{مطرح کردن}               بسکه  "نت"{یا د داشت} دادم و "انکت" {با ز جو ئی   - باز پرسی}کردم                              اشتباه"بروت"{نا خا لص}و "نت"{خالص}کردم               سو زن ا ور دم و سنجا ق  زدم" پونز"{میخ مخصو ص که با ان   نقشه و عکس به  دیوار   می زنند} و" پنس" {گیرّه} به او را ق زدم                  "ادا مه  دا ر د"
+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم بهمن 1384ساعت 23:36  توسط محمود نفیسی  | 

و روز به روز بر اثر  تر جمه کتا بهای مختلف فرا نسوی  و ا نگلیسی     بر تعداد ان  افزو ده گشت.     در اغاز  تعد اد کتا بهای  از فرا نسه  تر جمه شده   بیش از سا یر کتا بهای   خا رجی بود به همین دلیل    شما ر وا ژه ها ی  فرا نسوی   بیش از  زبا نهای دیگر ا رو پا ئی است در سال ۱۳۱۴ هجری شمسی   پا ره ای از این واژه ها مانند واژه فرانسو  ی       شمن دو فر{راه اهن} فا کو لته{دا نشکده} اونیو ر سیته{دانشگا ه}به  فا رسی   بر گر دا ند ه  شد  ام از  اوائل  قر ن بیستم در نتیجه  انتشار سر یع  علوم و فنون در جهان  و تا ثیر ان در ایران ورود وا ژه ها ی  ارو پائی افز ایش   یا فت.  به گفته زنده یاد خا نلر ی   نویسند گان یکی از وسا ئل  خود نمائی را به کا ربردن  واژه های  فرا نسوی  و انگلیسی  می شما رند.
+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم بهمن 1384ساعت 23:10  توسط محمود نفیسی  | 

پژ و هش و بر ر سی      ما نده از پیش" از دوره محمد شاه  و به ویژه  در دوره نا صر الدین شاه روابط با غرب گسترده شد و عده ای  از دا نشجو یان  برای تحصیل به فر نگ   رفتند و با زبا نهای   روسی و فرانسوی  و انگلیسی  اشنا  شدند و در همین حال   از کار شنا سان  نظامی   ومهندسی وفنون  مختلف  و استا دان خا رجی    نیز دعوت به عمل امد   و با زار ترجمه   در  زمینه های گوناگون علمی و فنی و نظامی رونق گر فت ودر نتیجه واژه های  اروپا ئی   به فارسی راه یا فت
+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم بهمن 1384ساعت 14:13  توسط محمود نفیسی  | 

جا نا  تان  وینترز و چند طنز کوتاه          تر جمه     محمود نفیسی مرد کوچک امروز چقر پول       سا خته ای؟   مرد کوچک امروز چقدز پول سا خته ای؟-یک بطری قدیمی را که از پشت  انبار پیدا کر ده بودم فروختم و۱۵ سنت به دست اوردم.    مرد  کوچک امروز چقدرپول ساخته ای؟کیسه های خوار بارپیر زنی رااز فروشگا ه    تا اتو مبیلش    بردم و یک  کوار تر  گر فتم.  مرد  کو چک امرو ز چقدر پو ل سا خته ای؟ تمام  روز بر گ های منز ل  ا قای را جر ز را  جمع کر دم و سو زا ند م دست ها یم مجر و ح شد ه  تاو ل  زدند. اقای{را جر ز} سکه ای یک دلا ری به من داد و گفت ان را از مد ت ها  پیش  نگا ه داشته است. مرد کو چک  امروز چقد ر پو ل سا خته ای؟ وانت پدر بز رگ را شستم  و خوب تمیز و براقش کر دم به طوری که تقر یبا مثل روز اولش  شد پدر بزرگ ۷۵ سنت به من داد و همین عکسی از خو دش که او را با او نیفو رمی که در جنگ اول بین الملل  به تن دا شت نشان می داد.  مرد کو چک امروز چقدر پول سا خته ای؟ مر د کو چک امروز  چقدر پول سا خته ای؟ تمام شنبه و تقریبا یکشنبه را برف رو بی کر دم اگر هنگام کار  دسته پا رو یم نشکسته بو د  می تو نستم  پول خو بی به دست اورم. اما روی هم تو نستم دو چوب کاسبی کنم.   مرد کوچک امروز چقدر پول سا خته ای؟- به سختی می تونی  با ور کنی - اما امروز حتی یک سنت   هم نسا خته ام. امروز  چیزی بهتر از پو ل پیدا کر دم-چیزی پیدا کر دم که از مو قعی   که پدر م مر ده در  جستجویش بو دم. دوست ذختری پیدا کر دم دوست دختر حقیقی- کسی که اهمیت نمی دهد پول دارم یا نه- اخرین حر فی که به من گفت این بود:"که اهمیت نمی دهم چقدر  در  روز پول می ساز ی  مرد کو چک.دوستت دارم وعا شقت هستم  فقط می خواهم زنت باشم." نمی خواهم بگو یم که دوستم ندارد وعا شقم نیست.مطمئنم که عاشق یکد یگر هستیم ولی ما فقطکمی بچه ایم. سر هر چه  خواستی شر ط  می بندم  اندکی که بز رگتر شدم و با او از دوا ج  کر دم اولین  حر فی  که زن نا زنینم  خوا هد گفت این است  که : مرد  کوچک امروز  چقدر پول سا خته ای؟       "پا یا ن"                                   

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم بهمن 1384ساعت 12:32  توسط محمود نفیسی  | 

س  راب          اثر  جاناتان  وینترز    jonathan wintersخانه کهنسال بود   در درون    خانه  بین افراد خانواده عشق و مهر بانی زیا دی بر قراربود  هر اتاق   پر از خنده  وشادی  بود پدر ومادربیشتر او قات را در اتاق   ما بودند اگر یکی   از ما بچه ها مشکلی   داشتیم ویا مریض بودیم   انها انجا بودند اگر اشکالی در درسها یمان داشتیم  پدرکمک می کرد اوه   چه عشق و علاقه ای  در ان   خانه  قدیمی  وبز رگ  بین  افراد  خانو اده بر   قرار  بود هیچگاه   تنها نبو دیم همه   بی اندازه  یکدیگر  را دوست  داشتیم تعداد ما   همیشه زیاد بود هر کدام  ما یک  سگ  وگربه داشت  که با انها  بازی می کرد اوه چقدر  اسباب بازی داشتیم بسیاری  کار های روزانه داشنتیم که می بایست انجام دهیم ولی  همه  بطور جدی  دست  بکار  می شدیم وکار ها را  رو به راه می کر دیم واین هم اهنگی  همه چیز را  بر ما اسان   می ساخت تنها     ایرادی  که  می توا نم  بگیرم این است که ما اینقد ر کار ها در خانه می توا نستیم   انجام دهیم که هیچگا ه دلمان نمی خواست به دنیا    خا ر ج  پا بگذار یم    اکه  هی         اکه    هی     با که دارم شوخی می کنم           که  را    دست انداخته ام   تمام    اینها  که گفتم یک  سراب  بود          اینجا در یتیم خانه "گوستاو" نه ما دری  وجود دارد   نه پدری    "پا یان"  تر جمه  محمود    نفیسی

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم بهمن 1384ساعت 13:19  توسط محمود نفیسی  | 

یا د داشت  امروز : نمیدانم   از کجا  شروع  کنم  .داشتم از خیابان رد می شدم  دو نفر  با عجله از کنارم   رد شدند یکی  به دیگری گفت: حتما ساعت  ۶   به  خانه ما  بیا  تا ان کار را به پایا یان رسانیم  با خود گفتم  فرض  کن دوستت به خانه  تو امد وان کار راهم به پایان رساندی  بعد چی   و اخر چی؟ راهم  را ادامه  می دهم   پسری  دست دختری  را  گر فته و در گوشش   زمز مه  عاشقا نه می کند  باز زندگی راه خود را اذامه می   ذهذ   ملیون  ها   دختر و پسر امده اند و همین بازی را ادامه داده اند و هرکدام   سر نوشتی داشته اند و ملیونها  دختر وپسر خواهند امد  وهمین بازی   را ادامه  خواهند داد و هرکدام   سر نوشتی  پیدا خواهند کرد   اخرچی؟
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم بهمن 1384ساعت 12:35  توسط محمود نفیسی  | 

 بوی جنگل   تازو  تر هم چو می مستی دهنده    بر درختان  می زدی پر           هر کجا  زیبا     پرنده بر که ها ارام   و ابی   برگ وگل  هر جا نما یان چتر نیلو فر   درخشان      افتابی   سنگ  ها   از اب   حسته       از    خزنده  پو شیده تن را بس وزغ انجا  نشسته   دم بدم در  شور  و غوغا              رود  خا نه   با دو صد  زیبا   ترانه  زیر پا های  در ختان  چر خ میزد   چرخ میزد هم چو مستان چشمه ها   چون     شیشه های    افتا بی نرم وخوش در جوش و لرزه توی ان ها سنگ ریزه    سرخ وسبز و زرد   و ابی با دو پای کو دکانه می دویدم هم چو اهو  می پریدم  از سر جو       دور می  گشتم ز خانه می پراندم  سنگ  ریزه  تا دهد  بر اب لر زه  می کشا نیدم به پا ئین شا خه های  بید مشکی  دست من می    گشت رنگین از تمشک  سرخ ومشکی می شینیدم    از پرنده داستا نهای   زبانی از لب باد وز نده راز های  زند گانی   هر چه   می دیدم در انجا  بود دلکش   بود  زیبا شاد بودم   می   سرودم      روز    ای   روز دل  ارا داده ات   خور شید درخشان این چنین  رخسار زیبا ور نه بو دی زشت   وبی   جان     این  درختان   با همه  سبزی  وخوبی گو  چه   می  بو دند جز  پا های   چوبی  گر   نبودی  مهر  درخشان   روز  ای  روز دل   ارا گر دل ارا ئیست   از خور شید  باشد ای درخت   سبز وزیبا        هر جه    زیبا ئیست  از  خور شید باشد   اندک  اندک    رفته  رفته    ابر ها   گشتند  چیره       اسمان   گر دید     تیره        بسته   شد   رخسار   ه   خور شید    رخشان         ریخت   با ران    ریخت    با ران  چر خ ها می زد  چو دریا  دانه  های   گرد   با ران پهن  می  گشتند  هر جا  برق   چون    شمشیربران       پاره می کرد   ابر  ها را  تندر  دیوانه   غران     مشت  میز د     ابر ها را روی     برکه            مرغ ابی از میانه          از    از  کنا ره با  شتا بی           چرخ   میزد  بی شماره  گیسوی       سیمین  مه   را        شانه  میزد دست با ران  باد ها    با   فوت   خوا نا  می  نمو دنش    پریشان  سبزه    در زیر   در ختان رفته  رفته     گشت   دریا توی  این دریای   خروشان  جنگل  وا رونه   پیدا     بس  دل ارا   بود  جنگل   به   چه   زیبا   بود   جنگل  بس  ترانه     بس فسانه   بس فسانه      بس  ترانه  بس   گوا را  بود  با ران    به  چه     زیبا   بود   با ران  می  شنیدم اندر این  گوهر فشانی      راز  های    جا و دانی             پند  های   اسما نی   بشنو     از  من    کودک   من    پیش چشم  مر د   فر دا  زند  گا نی   خواه          تیره         خوا ه    روشن      هست   زیبا      هست   زیبا        هست    زیبا           مجدالدین  گیلانی     لندن       ژوئیه۱۹۴۰
+ نوشته شده در  دوشنبه هفدهم بهمن 1384ساعت 0:46  توسط محمود نفیسی  | 

  واین هم  شعری  به نام  با ران  هم نام  بلاگ  من                                  باران     باز باران با تر انه با گهر ها فرا وان می خور د بر بام خانه من به پشت شیشه  تنها  ایستا ده در گذر   ها رود ها راه او فتاده    شاد و خرم یک  دو س گنجشک پر گو باز هر دم  می پرند اینسو  و انسو                می  خورند بر شیشه ودر مشت وسیلی    اسمان   امروز دیگر نیست نیلی      یادم ارد روز با ران گر دش یک روز دیرین     خوب   و شیرین توی جنگل  های گیلان      کو دکی   ده ساله  بودم        شاد وخرم   نرم  ونا زک    چست  وچا بک    از پرنده  از   چرنده    از خزنده  بود  جنگل    گرم   و زن ده   اسمان   ابی  چو  دریا یک   دو ابر اینجا    و ان جا  چو ن دل من روز روشن

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم بهمن 1384ساعت 23:56  توسط محمود نفیسی  | 

 در اینجا   داستا ن   در عمق شب اسب  تو هستم     را که از متن انگلیسی  تر جمه کر ده ام  و یکی از داستان  های  جالب  این  نویسنده بزرگ ار ژانتین است  به خوانندگان {باران} تقدیم می کنم به این امید  که ان را  به پسند ند

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم بهمن 1384ساعت 23:31  توسط محمود نفیسی  | 

 ازان به بعد به عنوان یکی از  بهترین نویسندگان امر یکای  لاتین  شنا  خته شد بسیاری  از اثار   او به انگلیسی تر جمه شده است  {لوئیزا} نویسنده چندین  کتاب  است که از میان  ان ها می توان مجمو عه داستان های{کلا را}  {مو ضوع های  عجیب  اتفا ق می افتد}{سلاح دیگر} {عقا ب ها کجا زند گی  می کنند} {دم مار مو لک}{سا نسو ر} را نام برد {لوئیزا} در نیو یو رک زند گی  می کند و عضو انجمن قلم و عضو مئوسسه علوم انسا نی نیو یو رک است  نویسنده  معروف ارژا نتین  { کو رتا زار} می گوید: کار های {لو ئیزا والنزوئلا} بر گر دان و انعکاسی  از زمان  حال وهمچنین شامل و قا یع و رویداد های اینده است در هر یک  از صفحه های  اثارش جلوه  را ستین  حقیقت و عشق صا دقا نه   و ازا دی  وا قعی را  می توان  مشا هده کرد
+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم بهمن 1384ساعت 23:23  توسط محمود نفیسی  | 

 داستان ماه      اثر لوئیزا والنزوئلا                  ترجمه    محمود  نفیسی                 در عمق شب  اسب تو هستم                                            نگاهی  کو تاتاه به زندگی و اثار         از  همان   کو دکی علاقه و استعدا دش  را به نویسند گی و ادبیات  نشان داد ما درش{لوئیزا مر سدس  لو نسیون} یکی از نویسندگان سر شناس و پدرش   پزشک بود  و از میان  دوستان نز دیک که  به خانه  انها  می امدند  باید  از بورخس نام برد لوئیزا در سال ۱۹۳۸ در{ بوئنس ایرس } پایتخت   ارژانتین متولد شد پا نز ده سا له  بود  که نخستین کارش  را به عنوان   روز نا مه  نگار درمجله{کونیس  ایری لس} اغاز کرد و بعد در روز نامه  معر وف وشنا خته  شده{ لا تا سیون} به کار مشغول گر دید                                                                    
+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم بهمن 1384ساعت 22:58  توسط محمود نفیسی  |