بعد من ناگه  به یک سو می رو ند       پر ده ها ی تیره دنیا  ی من    چشمها ی نا شنا سی میخزند رو ی کا غذها و دفتر ها ی من       د ر اتا ق کو چکم پا می نهند      بعد من با یا د من بیگا نه ای          در بر ائینه میما ند بجا ی         تا ر مو ئی نقش دستی -شا نه ای    می رهم از خو یش و میما نم ز خو یش      هر چه بر جا ما نده ویران می شو د.                رو ح من چو ن با ذبا ن قایقی                       در افق ها ی دو ر پنها ن می شو د       می شتا بد از پی هم بی شکیب                               رو ز ها و هفته ها و ما هها               چشم تو خیره میما ند به چشم راهها                                          لیک دیگر پیکر سرد مرا           میفشا رد خا ک-دامنگیر خا ک          بی تو - دو ر از ضر به ها ی  قلب تو                                             قلب من می پو سد انجا زیر خا ک                                               بعد ها نا م مرا با را ن و با د                                                 نرم می شو یند از رخسا ر سنگ          گو ر من گمنا م میما ند به راه                       فا رغ از افسا نه ها ی نا م و ننگ                                                                              

مر گ من رو زی فرا خو اهد رسید                                              در بها ری رو شن از امو اج نور                                                   در زمستا ن غبا ر الو د و دور                                                   یاخزا نی خا لی از فر یا د و شور                                               مر گ من رو زی فر ا    خو اهدرسید       رو زی از این تلخ و شیرین روززها           رو ز پو چی    همچو  رو زان دگر                                                                                 سا یه ای زامرو ز ها -دیرو زها                                                دیدگا نم همچو  دا لا نها ی تا ر                                                گو نه ها یم همچو مر مر های  سرد                                            نا گها ن خو ابی مر ا خو اهد ربود                                                من تهی  خو اهم شد از فریا د و درد                                          می خزند ارا م رو ی دفترم                                                        دستها یم فا رغ از افسو ن شعر                                                  یا د میا رم که در دستا ن من                                                     رو زگا ری شعله می زد خو ن شعر                                             خا ک می خو اند مر ا هر دم به خو یش                                      می رسند از ره که در خا کم نهند                                               اه شا ید عا شقا نم نیمه شب                                                  گل برو ی گو ر غمنا کم نهند.(بقیه شعر را در قسمت دو م به خو انید)

من نمی خو اهم         سا یه ام را لحظه ای از خود جدا سا زم من نمی خو ا هم            او بلغزد دو ر از من رو ی معبر ها            یابیفتد خسته و سنگین             زیر پای رهگدر ها                         او چرا با ید به را ه جستجو ی خو یش         رو برو گردد                  با لبا ن بسته درها؟                               او چرا با ید بساید تن       بر در و دیوارهر خا نه؟                       او چرا با ید زنو میدی             پا نهددر سر زمینی سرد و بیگا نه؟!     اه ....ای خورشید                سا یه ام را از چه از من دو ر می سا زی؟       از تو می پر سم:       تیرگی است در دلت یا شا دی؟      جسم زندا ن است یا صحرای      ازا دی؟ظلمت شب چیست؟  شب -سا یه رو ح سیا ه کیست؟  او چه می گو ید؟ خسته و سر گشته و حیرا ن                                 می دو م در را ه پر سش ها ی بی پا یا ن

لیک دو ر از سایه ها               بی خبر از قصه دلبستگی ها شا ن    از جدائیها از پیو ستگی ها شا ن       جسمها ی خسته ما در رکو د خویش     زند گی را شکل می بخشند.                                      شب به رو ی جا ده نما ک ای بسا گفته ام با خود                         زند گی ایا درو ن سا یه ها ما ن رنگ می گیرد؟   یا که ما خو د سا یه های سا یه ها ی خو یشتن هستیم؟گرد ها ری تیکو می گو یدبه نظر من مهمترین شعر این اثر سعر دنیا ی سا یه ها   است که یک شعرسمبو لیکی است و در ان عنصرجدیدی بکا رفته است . شا ید این شعر تحت تا ثیر نو ل  بوفکو ر صا دق هدا یت که برای سا یه خو د نوشته  سرو ده با شد. این نسبت را قسمت پنجم شعر به ثبو ت می رسا ند که بر نقش بوفکو ر پا ی می فشا رد( بخشی از این قسمت در بعضی از دیو ان ها ی شعر فرو غ نیا مده است ازجمله دیوا ن کا مل فرو غ چاپ الما ن ازانتشا را ت نوید)در هر صو رت قسمت پنجم چنین شرو ع می شو د:همچنا ن شبکو ر                                   می گریزم رو ز و شب از نو ر            تا نتا بد سایه ام بر  خا ک     دراتا ق تیره ام با پنجه لرزان       را ه می بند م به رو زنها                می خزم در گو شه ای تنها       ای هزا ران رو ح سر گردا ن           گرد من لغزیده در تا ریکی     سا یه من کو؟این شعر شبا هت ها ی زیادی به حا لا ت هدا یت دا رد وقتی که تنهای تنها در اتا ق خا نه اش نشسته با شد. دو سمبو ل تا ریکی و سا یه کا ربرد دیر پائی دا رند.هر دو یک چیز هستند یعنی تا ریکی و لیکن این عنصر همیشگی سا یه را می بلعد فرو غ راجع به ما هیت سا یه به سوءال می نشیند:زند گی ایا درو ن سا یه ها ما ن رنگ می گیرد؟                   یا که ما خو د سا یه های سا یه های خویشتن هستیم.به دنبا له شعر تو جه کنید.ای هزا را ن رو ح سر گردان   گرد من لغزیده در اموا ج تا ریکی سا یه   من کو؟    نو ر وحشت می در خشددر بلو ر با نگ خامو شم سا یه من کو؟      سا یه من کو؟(بقیه شعر را در قسمت بعد به خو انید)

شب به رو ی جا ده نمنا ک                                                      سا یه های ما زما گو ئی گریزا نند                                               دو ر از ما در نشیب را ه                                                           در غبا ر شو م مهتا بی که میلغزد                                              سر د و سنگین بر فرا ز شا خه های تا ک                                    سو ی یکدیگر به نر می پیش می را نند                                       شب به رو ی جا ده نمنا ک                                                      در سکو ت خا ک عطر اگین                                                       نا شکیبا گه بیکدیگر می او یزند                                                سا یه ها ی ما.......                                                                                همچو گلها ئی که مستند از شرا ب شبنم دو شین                        گو ئی انها در گریز تلخشا ن از ما                                               نغمه ها ئی را که ما هر گز نمی خو ا نیم                                     نغمه ها ئی را که ما با خشم                                                   در سکو ت سینه می رانیم                                                       لیک دو ر از سا یه ها                                                               بی خبر از قصه دلبستگی ها شا ن                                            واز جدا ئیها و پیو ستیگی ها شا ن                                            چشمها ی ما خسته در رکو د خویش                                          زند گی را شکل می بخشند(قسمت دو م شعر در بخش بعد خو اهد امد)

جما ل زن نه همین زلف پر شکن باشد                                     نه عا رض چو گل و غنچه دهن با شد   .نه ژوب اطلس و نه جا مه کرب ژرژت      نه کفش برقی و نه چین پیر هن با شد                                                               جما ل زن به حقیقت کما ل و عفت او ست                                 چنین زنی همه جا شمع انجمن با شد                                         صبا ز قول من این نکته را بپرس زمرد                                           چرا ضعیفه در این مملکت نام  من با شد                                     اگر ضعیفه منم از چه رو بعهده من                                              و ظیفه پر ور ش مر د پیلتن با شد                                              بکو ش ای زن و بر تن زعلم جا  مه بپو ش             خوش ان زما ن که چنین چا مه ات به تن با شد      به چشم(فخری) دا نش زبسکه شیرین است                    همیشه در طلبش همچو کو هکن با شد.

کا ر تجا رت از چه معنی کا ر زن نیست؟                                       کار صنا عت با چه منطق کا ر من نیست؟                                     کفش زنا ن را از چه رو خود زن  ندوزد؟                                        زن از چه جرا ح و طبیب جا ن و وتن نیست؟                                  پس خوا هرانم تا به کی بیکا ره هستید؟                                      تنها برای تخم گیری  خلق گشتید؟                                             تنها برای عشق مردان  چیره دستید؟                                         رندخت پیشا هنگ  نهضت ازادی با نوان ایرا ن بود.برای اگا هی بیتر   رجو ع کنید به کتا بی بهمین عنوان از خا نم طلعت بصا ری-تهرا ن -  کتا بخا نه طهو ری -۱۳۴۵

Tomy beautiful daughter-Ilove you                              You are a shining                                                   example of what a                                                 daughtercan be-                                                    lovingand compassionate                                          beautiful and good                                                   honest and principled                                              determined and independent                                   sesitive and intelligent                                             you are a shining                                                    example of what every                                              parent wishes their                                                   daughter were                                                         and iam   so very                                                proudof                                                                  you                                                                        Susan polis schutz

Hapinesscannot come from with out                                itmustcomefrom with in.it is notwhat we                          seeand touchorthat which other do for                         uswhich makes us happy"it is that which                        we think and feel and do-first for the other                    fellow and thenfor ourselves                                       HelenKeller

                                                  MYFAMILY                            sister                                                                                    picks her nose                                                                        biteshertoes                                                       sheis realyverybad                                   she furustratesusallthe time                                             she makes us all so mad       MUM                                             she worries all the time and she is suchabossyboots                       shewantsto look good   when she wearsherfancysuits              DAd                heisalways watchingfoot ball        heeats choco latesevery day    andhe is alwaysvery lazy if it is OKfor me tosay                  MEiam so angelic                       iam always very good  iam just alittle angel                                  doing i should

زیر پای تو              من قا لیچه ئی با فته ام با                              سرخی اتش غرو ب تو                               با   سفید سا کت صحبت                                                           با  سیا هی دود                                                                      دیری است قالیچه ریخته زیر پای تو                                            گیر م که نمی ائی

          to my daughter         ilove you Whenyou wereborn                                                ihold youinmy arms                and just smiling at you  you alwayssmiled back            yourbig eyeswide open ful of love                                 you were sucha  beautiful   good           sweet baby