پس در اهنگ سراسر امید سرو د هم زنجیرانش با ریک شو                                                                                                     در میان کلمات                                                                                                                                                                  در میان جملات                                                                                                                                                                 در لا بلای زیر و بمها                                                                                                                                                        که کا خهای سنن با ستا نی را با چر خش طبیعی خو د میرقصاند                                                                                                دقیق شو                                                                                                                                                                          او را - امید ها یش را                                                                                                                                                       ار زو ها یش را                                                                                                                                                                 نقش خواهی یا فت                                                                                                                                                             نه تنها در اهنگها                                                                                                                                                               در کشو رهای رها شده                                                                                                                                                        در اینده پیرو ز مند                                                                                                                                                             در صلح پا یدار                                                                                                                                                                 هزلر ها تیر با ران شذه                                                                                                                                                      زندگی می کنند  قهقهه می زنند پای می کو بند                                                                                                                         و  سرود می خو انند                                                                                                                   میدانی رفیق                                                                                                                         برای  انها مرگ و جو د ندارد -  منو چهر شیبانی                                                                                                                                                                

صفیر چند تیر-                                                                                                                                                                   پیکری خو نین بر خا ک                                                                                                                                                       ستا رهءی خا مو ش می شو د                                                                                                                                                سر با زها اندیشنا ک با ز می گردند                                                                                                                                         سنگی-                                                                                                                                                                              دسته گلی                                                                                                                                                                           دشنامی-                                                                                                                                                                            قطره اشکی-                                                                                                                                                                       تمسخری-                                                                                                                                                                           خا کستری زاتش ..                                                                                                                                                               ستا ره خامو ش شد -                                                                                                                                                             باد خاکستر را پرا کند ...                                                                                                                                                       همین؟                                                                                                                                                                               خا مو ش شد؟                                                                                                                                                                      اینطو ر خیا ل می کنی پس گو ش کن؟                                                                                                                                      درنیمه ها ی یک شب سرد                                                                                                                                                     باد سخت                                                                                                                                                                            با پنجه های استخو انی شا خه ها ی خشک  بر                                                                                                                                   شیشه پنجره ضرب می گیرد                                                                                                                                              زن نیم عریان                                                                                                                                                                       زن شو هر مرده..                                                                                                                                                                 از خو اب می جهد                                                                                                                                                                او                                                                                                                                                                                جنبش خامو ش ما نده را                                                                                                                                                        در شکم خو یش احسا س می کند                                                                                                                                              احسا س میکند                                                                                                                                                                     که زنجیر یک نسل - نا گسستنی است -                                                                                                                                      و یک و جو د - تیر باران شده                                                                                                                                                  ویک و جو د - در گو ر جای گزیده                                                                                                                                           از اعما ق شکمی هم اهنگ گریه طفلی                                                                                                                                       اهنگ زندگی دارد...                                                                                                                                                             خیا ل می کنی- برادر من -                                                                                                                                                     فریاد رفیق تیر با را ن شده ما                                                                                                                                                   تنها از قلب معشو قش بر می خیزد

بیمش بد لیری بدل شد..                                                                                                                                                           و هر دو جهان در نظرش                                                                                                                                                       چون ریگی زیر پا جلو ه کرد                                                                                                                                                    تکانی                                                                                                                                                                                 در یا فت                                                                                                                                                                            و                                                                                                                                                                                       دیگر نبو د

یکنفر-دو یا سه نفر با هم به سرعت در خیابان و پیا ده رو قدم می زنند و مغرو رانه  سرشان را بالا نگا ه دا شته اند و در حال نگاه کردن به       اطرافند.انه با سر و صدا و با شو ق و ذو ق او ا ز می خو انند - فریا د می زنند و می خندند و مردم دیگر محجو با نه از کنا رشا ن رد می شو ند و یا راه خو دشا ن را از انها کنا ر می کشند . کشفی کرده ام  انچه ما به نام مردم می نا میم به دو دسته تقسیم شده اند . کمی سبب حیرت و تعجب است .که یک دسته   دیگر از مردم هم بو دند . شریف تر و ابرو مندانه تر از نو ع طبیعی که من دیده ام .انها کلاه کپ سفید  بر سر گذاشته و     لباس های متحد الشکل  با حا شیه ابی پو شیده بو دند  و یقه های پهن اشان  باز و مو های  سینه اشان نما یا ن بو د . یکی یکی-دو تا دو تا - سه     تا چها ر تا با هم می امدند  اغلب به خیابان  این مردم زیا د ابر و مند امده بو دم  اگر انها نمی خندیدند  می خو اندند و فر  یا د می کشیدند  یا         عابران پیا ده را  با بطری ها ی مشرو ب  کتک می زدند  یا در معا بر عمو می با زنا ن  عشق با زی می کردند . گا هی وقت ها انها را در    در شکه مسا فری می دیدم در حا لی که ان سا ق های قشنگ  را رو ی زانو ها ی خو د نشا نده بو دند . انها با زبا نی صحبت می کردند که من نمی فهمیدم  مردم از دو ر با انها رفتا ر موء دبا نه ای دا شتند . جرات نمی کردم به انها نز دیک شو م . زیرا انها ابرو مند تر و شریفتر  از      سا یر مردم بو دند . فقط می تو انستم انها را از را ه دو ر نگا ه کنم  و مخقیا نه انها را ستا یش کنم . ارزو ی خو بی برای انها دا شتم . دعای خیرم را بد رقه راه اینگو نه مردم شریف و ابرو مند که در دنیا وجو د دارند - کرده بو دم  زیرا به خا طر انها درد و بد بختی  و سیه رو زی خو یشرا از یاد بردم . انها را پنهانی  ستا یش کر دم  و دعای خیر خو درا عر ضه انها دا شتم . اغلب به خو د یا د او ری  می کردم که نبا ید زیا د به انها نز دیک شو ی و انها را کثیف و الو ده کنی . ولی یک بار  زیا د به انها نز دیک شدم . یک رو ز طرف ها ی عصر -خیلی خسته و گر سنه بو دم بطو ریکه نتو انستم  راه رفتن را ادامه دهم کنا ر دیو اری نز دیک  جا ده نشستم و پا ها ی برهنه ام را که اغشته به خاک و خون بودند ما لش      دادم . گر سنگی  درد و فشار طا قت فرسائی بر قلبم وا رد کرده بود . نیرو ی بینا ئیم تیره و تا ر شده بو د - تما م انچه اطرا فم بو د تصو یر و ا ضح و رو شن خو د را از دست دا ده بو د . حتی متو جه نشدم که یکی از اشخا ص شریف و ابرو مند  از کنا رم در حال گذ ر است . سرانجام وقتی او را دیدم کو شش کردم بلند شو م و بگر یز م  اما  دیگر خیلی دیر شذه بو د . نو ک پنجه کفشی به با زو ی چپم لگد زد . از بس به با زو ی چپم  صدمه و اسیب وا رد شد که گمان بردم با زو ی چپم دو نیمه شده است و بدو ن انکه بتو انم خو دم را کنتر ل کنم  غلتیدم و به زمین افتا دم  (سگ) شنیدم شخص شریف و ابرو مند  با این کلمه به من نا سزا می گو ید . در هما ن هنگا م که با زو ی کو فته شده و ضربه دیده خو درا ما لش دادم  کلمه (سگ ) را بار ها و با رها  زیر لب تکرا ر کردم . سرانجا م فرصتی برای  برگشت به معبد یا فتم ( ادامه دارد)

تاج از فرق فلک بر داشتن--                                                                                                                                                    تا ابد ان تا ج بر سر داشتن--                                                                                                                                                   در بهشت ارزو ره یا فتن --                                                                                                                                                    هر نفس-شهدی به سا غر دا شتن --                                                                                                                                           روز -در انواع نعمت ها و نا ز--                                                                                                                                              شب بتی چو ن ما ه در بر داشتن--                                                                                                                                           جا ودان در او ج قدرت زیستن --                                                                                                                                              ملک عا لم را مسخر دا شتن--                                                                                                                                                  بر تو ارزانی - که ما را خو شتر است --                                                                                                                                    لذت یک لحظه ما در دا شتن.....!

می گو یند که ا فتا ب ـبی اندازه زیباو منظره گلها ئی  که در کنا ر رو د خا نه بر روی اب ریخته اند -بسیار دلا و یز است وپرو از با شکو ه  پرندگان  بسیا ر تما شا ئی!       .                                                    می گو یند که شبها رو شنا ئی دلکشی چهره اسمان را می اراید . بر روی در یا ئی که امو ا جش روح را به   اهتزاز می او رد .و کشتی ها با با دبا ن های سپیدمیخرامند.                                                              میگو یند:که رنگ گلها از عطر انها هم دلپذیر تر  و رو ح نو از تر است .                                            میگو یند:دره ها /کو هها/ چمنها /و بیشه ها / بویژه سحر گا هان  بقدری لطیف و دلکش است که انسان در     برابر این همه عظمت به زا نو در می اید.                                                                                     اما من نه ان دریا را که و لو له امو اجش بگو شم می رسد میتوانم دید نه ان گلهای رنگا رنگ را/نه اسما ن را/نه افتا ب / نه در ختان / ونه ان پرندگان رنگین پر وبال را و نه رو شنا ئی صبح را و از ندیدن انها هم     غمگین نیستم .                                                                                                                      خدا یا!من دیدن هیچ یک از لطا ئف این جهان گذران را ارزو نمی کنم  اما ای کاش یکبار/فقط یکبار/             روی  ما در م  را می دیدم.  

درس تا ریخ:عا قبت حال جها ن طو ر دگر خو اهد شد      زبر و زیر یقین زیر و زبر خو اهد شد                                                              این شب تیره اگر رو ز قیا مت با شد                                                                                                                                     اخرالا مربه هر حا ل سحر خو اهد شد                                                                                                                                    درس تا ریخ به من مژده  جا نبخشی داد                                                                                                                                      زو ر از با زو ی سر ما یه بدر خواهد شد                                                                                                                                    دشمنا ن گرچه به جدیت و جهدند  ولی                                                                                                                                       جهد و جدیت این قو م به در خو اهد شد                                                                                                                                        اید ان رو ز که ما نیز به مقصو د رسیم                                                                                                                                       وین خبر در همه افا ق سمر خو اهد شد                                                                                                                                      نا ن درو یش اگر از خو ن دل و اشک تر است                                                                                                                              دشمنش غرقه به خو نا ب جگر خو اهد شد                                                                                                                                گو ید امید ـسر از با ده پیرو زی گرم                                                                                                                                        رنجبر مظهر اما ل بشر خو اهد شد                                                                                                                                        

جنگی  در پیش   است  که او لین نبو ده است       اخرین نیز نیست        اما اگر جنگ  اخر فرا رسد     بیچا رگا ن سرزمین مغلو ب                هماتقدر گر سنگی می ک�