هر چند لو س انجلس  نشینا ن  به درستی یا د بو دی که در شان بزرگی چون زند ه یا دبه اذین - ناشد بر گزا ر نکر دند و لی د ر   کا نا دا به همت دختر زنده یا دبه اذین(شهلا اعتما د زا ده) جلسه بزرگی انچنا ن که در خو ر هنر مندی چو ن به اذین بو د بر گزا ر شد ودر این جلسه شعر با و ر با صدا ی خو د شا عر(زند ه یا د سیا و ش کسرا ئی}که از یا را ن نزدیک به اذین بو ده است  خو اند ه شد در اینجا متن شعر را می او رم: وین ذره  ذره گرمی خا مو ش وا رما      یک رو ز بی گمان         سر می زند  زجا ئی و خو رشید می شو د                   تا هست در زما نه یکی جا ن دو ستدا ر   کی مر گ می تو اند          نا م مر ا برد از یا د رو زگا ر     بسیا ر گل که از کف من بر ده است      با د        اما من غمین " گلهای با د کسی را پر پر نمی کنم              من مرگ هیچ عزیزی  را با و ر نم ی کنم.