در  ره عشق نا مرا دی  نیست        جنس با زار دل  کسا دی نیست                                             به سخنها ی زاهد و مفتی             مر و از ره که اعتما دی نیست                                               بسوی شیخ استنا د مکن              شیخ استاد استنا دی نیست                                                  خضر و قت است پیر راه و جز او         رهروان را دلیل و ها دی نیست                                                با مدا دان به عیش و عشرت کو ش       عیش جز عیش با مدادی نیست                                         شیخ پیو سته در معا دات است           پیر ما با کسی معا دی نیست                                             گر بخو اند بیا و گر راند                   بزن این در که بی گشا دی نیست                                            دو ش در خو اب زد منا دی غیب      این ندا کش  جز او منا دی نیست                                            راز دل  با کسی مگو ی  و مپرس      که بجز خرمی و شا دی نیست                                                راز مردی زپیر جو کش خو ی           غیر مردانگی  و را دی نیست