تبليغاتX
باران - منظومه ویرانی - از زیبا کرباسی
ادبیات و فر هنگ وهنر امروز
 شاید از این رو ست  که منهم   مثل شما   گا هی به مر گ رای   می دهم       با مر گ مو ا فقم  با زلزله  -   ایدز   -  سیل   ۰ بمب اتم     گردباد و هر چه  طبیعی و دست ساز             ا  ما  به کتم نمی رو د این  .این یکی به کنم نمی رو د    ایت العظمی   حتی اگر زمین   جر خو رده وبزرگترین شعر جها ن شو د  با هفتاد هزار صفحه سنگ - به کتم نمی رو د این بار  !    چا له  هائی که بر سر این  زمین دهان با ز کر ده اند   مثل جیب های   شما ته ندارند            بیا اقا  بفرما!                جیب هایت  را پر کن   از ته مانده ها   - پر کن از خاک و چشم و دست و خرما!   شا ید دستی در         گلو یت   گیر کند   !  شا یذ پا ئی از ما تحتت بیرو ن بزند!   لطفا  کمک  های    نقدی   و غیر نقدتان  را به حساب   با د وا ریز کنید   ما می خو ریم  تا زمین   بالا بیا ورد                                                    هر  چه  با داباد    با دا بادا    مبارک با دا     هرچه بادا باد                 ان کهت  و  ... و ان کهت   باز      دها نی   در بالا    لای لای  می خو اند  چشمی  به خو اب می رو د  در باد سری  دنبال تنش می گرددتنی به دنبال  زیر پوش  ابی  نخ نما  اغشته به خون در باد           چند  ایت العظمی مانده به بم   ازلین همه  پول و پتو و چای و چا در سیار                  چند اخ و اه مانده    به صبح با ساعت شما   چند   سینه  صحرا  باید لر زید   تا از ارگ بم       روی این سیمهای   لخت برق  خوابیدهام این شبها. 
+ نوشته شده در  دوشنبه چهارم دی 1385ساعت 15:23  توسط محمود نفیسی  |