تبليغاتX
باران - رندیهای من
ادبیات و فر هنگ وهنر امروز

مهمانی وارد میشودوسط صحبت بیراهه می زند:                                                                                                                       راستی !.......شکر دارید؟...باید داشته باشیم-دیروز یک کیلو خریده بو دیم. می خندد:-شما دیو نه ئید ؟...اخه یک کیلو شکر جیه؟....چن تاگونی    شکر بخرینو بذارین کنار-وگرنه   بعدا پشیمون  میشین-چونکه تا چند روز بعد  دیگه تو با زار شکر گیر نمیاد     ...                    توجه می فرما ئید چند کیلو نه  و چند گو نی!...   اشنا ئی را می بینم  . اولین سوالش این است:                                                                   نفت دا رید؟.....نفت خریدید؟ - داریم.. نفت دونیمون هنوز پره .                                   فورا  ده - پو نزده پیت نفت بخرین و بزارین کنا ر. با دو ستی رو برو می شو یم. می پرسد؟:چای دارید؟-         داریم-یک سا عت پیش بو د که یک بسته چای  خریدیم....--  فو را باید به جنبید و گر نه دیر میشه ...چهل- پنجاه  بسته چا ی بخرین و بذارین کنا   ر وگرنه یک هفته بعد یک مثقا لش هم گیر نمیاد....                                                                                                               با رفیقی دردل می کنیم . تو صیه دو ستا نه اش این است :فکر لو بیا با شید ... تا دیر نشده  ده دوازده گو نی لو بیا بخرین و بذارین کنا ر اگه چن رو ز دیر کنین دیگه گیر تو ن  نمیا د...همسا یه سرا غ همسا یه را می گیرد که :-صا بو ن دارید؟ -                                                          اره چن تا قا لبی داریم...--عجب از دنیا بی خبرین مردم دو ره افتادن و دارن هرچی صا بو ن تو بقا لی هاس می خرن!...                               همسا یه دیگر  رازی را فاش می کند:----نبا ید به کسی  بگید!....رو غن زیتو ن می خوا د گرون شه !..زو دتر تا همه نفهمید ن چن تا پیت روغن زیتو ن بخرین و بذارین کنا ر ...اگر قرار باشد به حر ف دو ست و اشنا گو ش کنیم -خانه مان خواهد شد انبار اذو قه و خو دمان با ید در یکی از مسا فر خانه ها  اتا قی اجا ره کنیم !...اما شکر خدا که ما از ان پو ل ها نداریم  و راه و رو شمان  عو ض نمی شو د. همان نیم کیلو          رو غن و چند تا قا لب صا بو ن - دو کیلو برنج  و یک بسته چای  و یک کیلو شکر ما را بس است و گله ای هم نداریم ...اما اگر دو ستی برسد      و بپرسد  : شکر دارید ؟بلدیم جوابش را بدهیم و می گو ئیم :- تا دلت بخواد ...گونی های شکر و چیدیم زیر  تختخوا با ...

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم تیر 1386ساعت 11:11  توسط محمود نفیسی  |