| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
ماامروزه خانه های بزرگتر اما خانواده های کو چکتر داریم. راحتی بیشتر اما زمان کمتر. مدارک تحصیلی بالا تر اما درک عمومی پا ئین تر.اگاهی بیشتر اما قدرت تشخیصکمتر داریم.متخصصان بیشتر اما مشکلات نیز بیشتر. داروهای بیشتر اما سلامتی کمتر. بدون ملا حظه ایام را می گذرانیم " خیلی کم می خندیم -خیلی تندرانندگی می کنیم .خیلی زود عصبانی می شو یم -تا دیر وقت بیدار می مانیم -خیلی خسته از خواب بر می خیزیم -خیلی کم مطا لعه می کنیم .-اغلب تلو یزیون نگاه می کنیم و خیلی بندرت دعا می کنیم -چندین برابر مایملک داریم اما ارزشهایمان کمتر شده است و خیلی زیاد صحبت می کنیم .به اندازه کا فی دوست نمی داریم .خیلی زیاد دروغ می گو ئیم.. زندگی ساختن را یاد گرفته ایم اما زندگی کردن نمی دانیم . تنها به سال های عمر افزو ده ایم و لی زندگی را به سال های عمر اضافه نکر ده ایم . ما سا ختمان های بلند تر داریم اما طبع کو تاه تر.بزرگراه های پهن تر اما دید گاه های کمتر. بیشتر خرج می کنیم اما کمتر داریم . بیشتر می خریم اما کمتر لذت می بریم .ما تا ماه رفته ایم و بر گشته ایم اما قادر نیستیمبرای ملاقات عزیز مون از یک سوی خیابان به ان سو برویم. فضا ی بیرون را فتح کرده ایم اما نه فضای درون را. ما اتم را شکا فته ایم اما تعصب خودرا نه. بیشتر می نو یسیم اما کمتر یا د می گیریم |
||
|
+
نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 18:36 توسط محمود نفیسی
|
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
پیوندهای روزانه |
|
|
نوشته های من نوید نو فرهنگ وادب (عشق جاودان) آرشیو پیوندهای روزانه |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||