لگدی به پهلوی اسب زدم یکبار دیگر روی دو پا یش بلند شد و حره کشید . پس از ان شرو ع به دویدن کرد . بجای دویدنبه عرض مزرعه به     سو ی نهر های ابیاری پا ئین راهی دوید که به تا کستان dikran Halabian(دیکران هابلیان) منتهی می شد و از انجا شروع به پریدن از         روی درختان کوچک مو کرد  اسب از روی هفت درخت مو پرید پیش از انکه من بیفتم . پس از ان همچنان دویدن را ادامه داد پسز عمویم مراد به طرف پائین جاده دویدو فریاد کرد:نگران تو نیستم ما باید اسبو گیر بیاریم . تو ازاین راه برو - من از اون راه میرم .اگر پیش تو امد  باش مهربا ن باش  تا من بر گردم . به طرف پا ئین جاده  راه افتادم و پسر عمویم مراد  از عرض مزرعه به سوی نهر ابیاری  رفت.                                 حدود یک سا عت و نیم طو ل کشید تا ما اسبو پیدا کردیم  و اورا بر گرداندیم.                                                                                       مراد گفت :خوب - تمام دنیا  حالا دیگه بیداره - به پر روی اسب                                                                                                        گفتم: چه بایدبکنم ؟                                                                                                                                                                او گفت:خوب - ما هردو اونو بر می گر دونیم و مخفی اش می کنیم تا فردا صبح.او صدای تا سف و پشیمانی نداشت . می دانستم اسب را مخفی کردهو ان را هر طور که شده وبهر قیمت که باشد  برای مدتی بر نمی گرداند.                                                                                    گفتم :کجا اونو مخفی کنیم ؟                                                                                                                                                    گفت:جا شو من  می دونم .                                                                                                                                                    گفتم :از کی این اسبو دزدیدی؟                                                                                                                                                 نا گهان به فکرم رسید که او این اسب را مدتی است که برای سواری در صبخ های زو د گر فته است  و امروز صبح فقط به خا طر اینکه او       می دانست تا چه اندازه به اسب علا قه و اشتیا ق دارم به دنبال من امده است.                                                                                        او گفت:چه کسی در باره دز دیدن اسب حر فی زد؟                                                                                                                        گفتم: به هر حال - از کی صبح ها شرو ع به اسب سواری کردی؟                                                                                                     او گفت: هیچ وقت تا امروز صبح                                                                                                                                               گفتم: داری راست میگی؟                                                                                                                                                         او گفت:  البته که نه - ولی اگر دیگران فهمیدند  این مطلبی است که تو باید بگو ئی . من نمیخوام  هر دو ما درو غگو بشیم . انچه تو میدونی اینه    که ما از امروز صبح اسب سواری را شرو ع کردیم. گفتم با شه. او به ارامی با لسب به سوی انبار متروکه تاکستان (ادامه دارد)