به زندان قفس مرغ دلم چون شاد می گردد    مگر روزی که از این بند غم ازاد می گردد                        تپیدن های دل ها ناله شد- اهسته اهسته    رسا تر گرشود این ناله ها فریاد می گردد                       زاشک و اه مردم بوی خون اید -که اهن را       دهی گر اب و اتش- دشنه فولاد می گردد                      دلم ازاین خرابی ها بود خوش- زانکه می دانم  خرابی چون که از حد بگذرد اباد می گردد                      زبیداد فزون - اهنگری گمنام و زحمتکش           علمدار و علم چون کاوه حداد می گردد                       علم شد در جهان فرهاد و در جان بازی شیرین    نه هرکس کوهکن شد در جهان فرهاد می گردد