در

با دها

می مانم چون مرگ

در کو ره راه امد وشد ارواح

در توهم بودن

از ترس انکار خود

از وحشت انکار تو

تنها ئی ام را

مخا طب می سازم

***********

باز پاره ای از خا طرات نا میرا:

{بر تپه های مه الود

کو دکی ام ایستا ده است هنوز

با پیرا هنی که بوی شعر می دهد}.

**********

در

باد ها می مانم

مثل مرگ

در این طو فان می خوانم

چون ءوو..ءووی  مر عهای در یا ئی

زمستان ۸۲