باران - اند یشه ها ی کی یر که گور

ادبیات و فر هنگ وهنر امروز

	اند یشه ها ی کی یر که گور
هیچ گا ه از زندگا نی بما نند رو ز های نخستین عا شقی شگفتی اور نبست هنگا می که انسا ن می توا ند با هر دیدار با هر نگا ه چیز تا زه ای در یا فت کند. که با ان شا د ما نه بسر برد. جائی که پر تو خو رشید نفو ذ نکند مو سیقی نفو د میکند اتا قم تاریک و گر فته است دیوار ی بلند تقر یبا روشنا ئی روز را از نظر پنهان می دارد احتما لا در خا نه همسایه ما با ید نوا زنده دو ره گر دی باشد چه سا زی می نوا زد؟ ساز بادی؟ چه می شنوم -مو سیقی رقص دون ژوان!پس با نت ها ی قو ی و سر شار با ز مرا به میان دخترا ن و لذات رقص ببرید! دا رو گر ها ون خود را می کو بد دخترکتا وه اش راریگ مال می کند شا گرد مهتر اسبش را قشو می کشد و با کو بیدن قشو گر دوخاک انرا روی سنگ فرش می پا شد این نت ها تنها برای من هستند.و مرا فرا می خوا نند. اه هر که هستی سپاس مرا بپذیر! رو ح من بسیار سر شار بسیار ا رام و غر ق در خوشی است.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم فروردین 1385ساعت 20:55 توسط محمود نفیسی \|

	درباره
محمود نفیسی لیساس روز نامه نگاری وادبیات و زبان فارسی از دانشگاه ا دبیا ت تهران همکاری با مجلات سخن و تحقیقات روز نامه نگاری


RSS POWERED BY BLOGFA.COM