|
|
|
|
|
فردا او نشسته مرا در برا بر چونعقا بی ژیا ن بر سر کوه زلف بگشو ده در با د خا ور دل پر از یا د شا د و نا شاد تاجی از خنده صبح بر سر او هزا ران نگاه خرامان دست در دست و دا مان به دا مان کا روا نی روان کر ده از چشم چون یکی رود بر ره بود شعله قر نها سر دی و دود چشم در چشم او ما نده خا موش خفته در نغمه قلب او گوش چشمه بید ریغ جوا نی زندگا نی شا د ما نی در رگ گا م او می زند جوش او نشسته مرا بر سر را ه ها له انتظا رش به گر دن خلعت بخت پو شید ه بر تن هم سبک با ر هم گران با ر خیزد از جا چو با دی ز کهسار شب فرو بر ده در موی خود چنگ بغض در سینه و بند بر پا وانکه اید گر ا زا ن و نا زا ن اوست فردا! او ست در ما! اوست اینده نا شکیبا! پا ریس- د سا مبر ۱۹۵۱ |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم خرداد 1385ساعت 14:53 توسط محمود نفیسی
|
|
||