| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
تشویش بنشینیم و بیند یشیم/این همه بیگا نه/این همه دوری و بیزاری/به کجا ایا خوا هیم رسید اخر/ و چه خوا هد امد بر سر ما با این دلهای پراکنده؟ جنگلی بو دیم/شاخه در شا خه همه اغو ش/ریشه در ریشه همه پیوند/اینک انبوه د ر ختان تنها ئیم / مهر با نی به دل بسته ما/مرغی است/کز قفس در بگشادیمش//و به عذری که فضا ئی نیست/وتوا نا ئی دا نا ئی است/با تو از خوبی می گویم/از تو دا نائی می جویم/ خوب من !دا نا ئی را به نشان بر تخت/و توا نائی را حلقه بگوشش کن/من بعهدی که وفا داری /داستا نی است ملال اور/و ابلهی نیست دگر افسوس/داشتن جنگ برا در ها را با ور/اشتی را به امیدی که خر د فرمان خوا هد راند/می کنم تلقین و ندرین فتنه بی تدبیر/با چه دلشوره و بیمی نگرا نم من/اینهمه با هم بیگا نه/اینهمه دوری و بیزاری/ به کجا ایا خوا هیم رسید اخر/ و چه خوا هد امد بر سر ما /با این دلهای پرا کنده /بنشینیم و بیندیشیم.  |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه هفتم تیر 1385ساعت 20:35 توسط محمود نفیسی
|
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
پیوندهای روزانه |
|
|
نوشته های من نوید نو فرهنگ وادب (عشق جاودان) آرشیو پیوندهای روزانه |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||